De seventies staan bekend als het disco tijdperk terwijl dat feitelijk niet zo was. In het begin van de 70's kwam er nog niet veel disco aan te pas.

Disco begon wat mij betreft pas mee te tellen toen Dirty old men van de three degrees een hit werd in Nederland en dat was 1974. Daarvoor modderde de muziek uit de 60's nog een beetje door en werd er veel muziek gedraaid van Middel of the road, de sweet,  Slade, Creedence clearwater revival etc.

Na 1974 begon de disco dus pas echt met hits van George McGrae, Lou Rawls, Ohio players, Jesse Green en later Boney M en Kool & Gang, Dan Hartman maar dat was dan weer begin 80's

Mateloos populair was en is de Disco uit de 70's. Als je dat gaat draaien dan blijven de mensen gaan. En dan niet de voor de hand liggende muziek draaien, niet I will survive van Gloria Gaynor maar reach out, wat overigens toen een grotere hit was. KC & Sunshine band, come to my island en niet  thats the way . . . .

De 70's . . . .  ik was erbij en DJ in DE discotheek van de regio, Beverly Hills in Nieuwkoop. Daar draaide ik elk weekend 3 avonden en zondagmiddag.

Een periode met veel heel veel leuke muziek, en niet alleen Disco het was ook de tijd van Status quo, Massada, the Police en Meatloaf. een beginnende Andre Hazes en Drukwerk.

Als je dus een echt 70's feest wilt, dan kan dat eigenlijk elleen met een Dj die erbij was en die die tijd als geen ander kan doen herleven.

En dan nu ook met veel videoclips uit die tijd, de nostalgie is dan helemaal terug.

In de 70's was het heel gebruikelijk dat een DJ de plaatjes aan elkaar praatte, tegenwoordig noemen we dat een presenterende DJ. Daar zijn er niet zoveel meer van helaas.

Voor Tino is dit nog steeds de standaard, wel minder als in de 70's. Maar presentatie blijft er bij horen.

Met Tino achter de draaitafel voel je je weer net als toen.